KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kar kar
Îzafe karê karên
Çemandî karî karan
Nîşandera çemandî karî wan karan
Bangkirin karo karino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî karek karin
Îzafe karekî karine
Çemandî karekî karinan

kar nêr k-ya req

  1. îş, ked, şol, xebat, çalakî, erk, vatinî,
    tiştê mirov dike.
    • "Ma remeyte îz remeyte" goşîdar
      Destê wî destê Xuda der kar û bar
      (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)
  2. amadekarî, amadehî, hazirî
    • Me xwe bo çûnê kar kiriye.
  3. sûde, kelk, feyde, qazanc, qezenc, kêr, mifa, berjewendî.

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Binere herwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Têkilî kirin, -ker

farisî: kar ("kar") ...
kurmancî: kar ("kar")
soranî: kar ("kar")
hewramî: kar ("kar")
zazakî: kar ("kar")
sanskrîtî: karma ("bizav, hereket, kar") ...
Çavkanî:

Biguherîne

WergerBiguherîne

?

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kar kar
Îzafe kara karên
Çemandî karê karan
Nîşandera çemandî karê wan karan
Bangkirin karê karino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî karek karin
Îzafe kareke karine
Çemandî karekê karinan

kar k-ya req

  1. Nêçîra ajelan (bi taybetî firindeyan) li zivistanê yan dema ku berf bariye û ajel qerimîne
    (nêçîrvan tomikî diavêtin ber wan û ajel nêzîk dibin û nêçîrvan wan digire yan dikuje.

EtîmolojîBiguherîne

Belkî ji tirkî kar (berf) yan jî ji zimanên îranî, hevreha farisî شکار‎ (şikar). Bo ketina şi- ji destpêka peyvê, bidin ber nasîn, bi farisî û zazakî şinas-.

WergerBiguherîne

Navdêr 3Biguherîne

kar k-ya nerm

  1. Binêre: karik

HewramîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kar

  1. kar
  2. lêker

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kar

  1. Berf, befr.