KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

RengdêrBiguherîne

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
kor kortir kortirîn
herî kor
 
Mirovekî kor bi rêberiya seyê xwe digere.

kor

  1. kesa/ê ku qet yan baş bi çavên xwe dinyayê nabîne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Bêguman xaka riya wê tûtiya û dane ye
    Ger di çehvên kor ve înin xweş dibin pê dîde ye
    Meyyitê sedsale jî wê rê vi ber qebrê kevit
    (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevwateBiguherîne

Bide berBiguherîne

BikaranînBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji kurmancî-soranî *kor, ji zimanên îranî, hevreha soranî کوێر (kwêr), belûçî کور (kor), farisî کور (kûr), pehlewî kûr. Kör ya tirkî, کور (kûr) ya urdûyî, քոռ (kor) ya ermenî, kor ya azerî, кьорав (korav) ya bulgarî, ћорав (çorav) ya sirbî-xirwatî û chior ya romanî ji zimanên îranî hatine wergirtin. Sebeba neguherîna "o" ya kurmancî-soranî ji bo "û"yê ew e ku osmanî کور (kör) û ermenî քոռ (kor) tesîra xwe li bilêvkirinê kiriye.

Biguherîne

Bi zaravayên kurdîBiguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

kor

  1. (dezgeh) Binere: korr

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kor

  1. bizot, pingil
  2. pereng, pengir, sotik, pizot, xurî, pilox
  3. sor