KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

RengdêrBiguherîne

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
kor kortir herî kor
kortirîn
 
Mirovekî kor bi rêberiya seyê xwe digere.

kor, k-ya nerm

  1. Kesa/ê ku qet yan baş bi çavên xwe dinyayê nabîne.
    • Bêguman xaka riya wê tûtiya û dane ye
      Ger di çehvên kor ve înin xweş dibin pê dîde ye
      Meyyitê sedsale jî wê rê vi ber qebrê kevit
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji zimanên îranî, hevreha soranî کوێر(kwêr), belûçî کور(kor), farisî کور(kûr), pehlewî kûr. kör ya tirkî, کور(kûr) ya urdûyî, քոռ (kʿoṙ) ya ermenî, kor ya azerî, кьорав (korav) ya bulgarî, ћорав (çorav) ya sirbî-xirwatî û chior ya romanî ji zimanên îranî hatine wergirtin. Sebeba neguherîna "o" ya kurmancî-soranî ji bo "û"yê ew e ku osmanî کور(kör) û ermenî քոռ (kʿoṙ) tesîra xwe li bilêvkirinê kiriye.

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

SoranîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kor

  1. (dezgeh) Binere: korr

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kor

  1. bizot, pingil
  2. pereng, pengir, sotik, pizot, xurî, pilox
  3. sor