KurmancîBiguhêre

BilêvkirinBiguhêre

Navdêr 1Biguhêre

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ker ker
Îzafe kerê kerên
Çemandî kerî keran
Nîşandera çemandî kerî wan keran
Bangkirin kero kerino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kerek kerin
Îzafe kerekî kerine
Çemandî kerekî kerinan
 
Ker (1)
 
Kerê pezî (2)

ker nêr

  1. (guhandar) Cûnek dewaran e ku dişibe hespan û hêstiran lê ji wan kurttir û biçûktir e
    (bi taybetî bo barhilgirtinê tê bikaranîn).
    Ebleh çi kit ṭewafê nabînitin Berê reş
    Bêzê dikit ji qencan ji remz û naz û x̣encan
    Qedrê gulan çi zanit kerbeş divêt kerê reş
    • ابله چه کت طوافی نابینتن بری رش
      بیزی دکت ژ قنجان ژ رمز و ناز و غنجان
      قدری گلان چه زانت کربش دڤیت کری رش
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)
  2. Komeke pezî, garana pezî, berê pezî
  3. (mecazî) Bêaqil, bêhiş, bêmejî, mejîreş, aqilsivik, nezan.
  4. (mecazî) (ji peyva ker a heywan) ji bo kesê zir, serhişk û bêpîr û şerde

BikaranînBiguhêre

  • Di gelek devokên kurmancî de ker tenê bo van cûn dewarên nêr bi kar tê. Yên mê maker in.

Biguhêre

Gotinên pêşiyanBiguhêre

EtîmolojîBiguhêre

Ji proto-îranî *xárah (ker), ji proto-hindûîranî *kʰáras (ker).; belkî taliyê ji zimanekî samî, bo nimûne ji akadî [skrîpt hewce ye] (xeradu, ker, nêreker).

Hevreha soranî که‌ر (ker), zazakî her, hewramî ھەر‎ (her), farisî خر (xer), avestayî 𐬑𐬀𐬭𐬀 (xere), sanskrîtî खर (khére), osetî хӕрӕг (xereg), peştûyî خر (xer)‎, belûçî ہر (her).

Bi zaravayên dinBiguhêre

WergerBiguhêre

Navdêr 2Biguhêre

 
Çend kerên sêvan.

ker nêr

  1. felqe, parçe, qet, par, pirt
    (bi taybetî ya ku bi kêrê hatiye birîn).
    Kerek ji sêva xwe da min.

HerwihaBiguhêre

Bi alfabeyên dinBiguhêre

Biguhêre

EtîmolojîBiguhêre

Hevreha soranî که‌رت (kert), hewramî û zazakî kerd, kurdiya başûrî qeł, belûçî karç, farisî کارد‎ (kard), pehlewî kart, avestayî kerite-, sanskrîtî krti-, ermeniya kevn քերեմ (k'êrêm: jê birin, xîç kirin), yûnaniya kevn κείρω (kêiro: birîn, cew kirin), latînî curtus (kurt), inglîzî share (par, beş), shear (birîn, cew kirin), short (kurt), hemû ji proto-hindûewropî * (s)ker- (birîn, jê kirin)

Çavkanî: Cheung p.243, Horn p.185, MacKenzie P.129, Watkins p.100 | Pokorny: 941 - 942
Hevreh: kêr kurt, çerm

Bi zaravayên dinBiguhêre

WergerBiguhêre

Navdêr 3Biguhêre

ker mê û nêr k-ya nerm

  1. Kesa/ê tiştekî dike yan tiştek kiriye.
    Divê kerên vê xirabiyê bên sizadan.

BikaranînBiguhêre

  • Peyva ker bi vê wateyê kêm serbixwe peyda dibe lê pirtir wek paşbendikekê di gel hin peyvan tê bikaranîn: çêker, şerker, sazker

EtîmolojîBiguhêre

Ji rehê dema niha yê kevn yê lêkera kirin

WergerBiguhêre

Navdêr 4Biguhêre

ker nêr

  1. (kom, grûp) Binêre kerî.

Rengdêr 1Biguhêre

ker k-ya nerm, r-ya req

  1. Guhgiran, nebihîz,
    kesa/ê qet yan baş dengan nabihîze.
    Ker û lal (kesa/ê ne dikare biaxive û ne jî bibîze)

Bi alfabeyên dinBiguhêre

HerwihaBiguhêre

Bide berBiguhêre

Biguhêre

EtîmolojîBiguhêre

Hevreha soranî که‌ڕ (kerr), kurdiya başûrî keř, zazakî kerr, hewramî kerr, belûçî کر (kerr), farisî کر‎ (kerr), pehlewî k-rr, soxdî k-rn-, avestayî kerne-, peştûyî کوڼ (kuṇ), sanskrîtî कर्ण (kárṇa-: guh), slavoniya kevn кърнъ (kŭrnŭ), latviyayî kurls, lîtwanî kurčias, hemû ji proto-hindûewropî * kʷorno- (guh). Maneya bingehîn "guh" bû lê di zimanên îranî û yên baltî de wateya "guhgiran" wergirtiye. Di zimanên hindî de bi maneya "guh" maye: hindî कान (kan), urdûyî کان (kan), bengalî কর্ণ (korno) û কান (kan)...

WergerBiguhêre

Rengdêr 2Biguhêre

ker

  1. (bêdeng) Binêre kirr.

SoranîBiguhêre

BilêvkirinBiguhêre

  •  IPA: /kʰɛɾ/

NavdêrBiguhêre

ker

  1. ker (dewarek)