KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

beş

  1. Parçe, ker, qisim, qed, hinek ji tevahiyê, hinek ji hemûyê.
  2. Par, behr, ew çend ya ku ji tevahiyê digihe kesekê/î.
  3. ajalên naviya eniya wan spî wek golikî beş gayê beş,hespê enîbeş.
  4. rengek e û bi wateye cûn,gewr,spî,bor,çûr,çar,çal nimûne kerê beş,ango kerê boz .

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Bide berBiguherîne

BikaranînBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *bʰeh₂g- (belav kirin, parve kirin), hevreha beg, beş, bexş, pexş, pexşan û belkî pişk yên kurdî, بخش (bexş) û پخش (pexş) yên farisî, baj ya pehlewî, باژ (baj) / باج (bac) / باج (bac) / پاژ, (paj), farisiya kevn 𐎲𐎠𐎪𐎶 (baci-), avestayî bejet (belav kirin), sanskrîtî भजति (√bhec: belav kirin)...

WergerBiguherîne

RengdêrBiguherîne

beş

  1. Vekirî (bi taybetî dev dema ku hindî mirov bikare wî zêde veke).

Bide berBiguherîne

BikaranînBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Binere jor beşa yekem.

Biguherîne

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

beş

  1. Beş, heywanê ku nava eniya wî sipî be, çar[1].

ÇavkanîBiguherîne

AzerîBiguherîne

HejmarBiguherîne

beş

  1. Pênc.

Hijmarên sade yên azerîBiguherîne

TirkîBiguherîne

HejmarBiguherîne

beş

  1. Bênç (jimare 5).