KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî behr behr
Îzafe behra behrên
Çemandî behrê behran
Nîşandera çemandî behrê wan behran
Bangkirin behrê behrino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî behrek behrin
Îzafe behreke behrine
Çemandî behrekê behrinan

behr

  1. par, pişk, beş, parçe, hinek ji hemiyê ku digihe kesekê/î
    • Behrê qudret , behrê îrfan in heme
      Çûn ji behrê me'rîfet ew hate der
      (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha par, pişk, pehlewî behr, ji proto-hindûewropî *per-.

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî behr behr
Îzafe behra behrên
Çemandî behrê behran
Nîşandera çemandî behrê wan behran
Bangkirin behrê behrino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî behrek behrin
Îzafe behreke behrine
Çemandî behrekê behrinan
 
behr (2)

behr

  1. derya, dengiz, aveke pirr fireh û kûr
    Behra Reş
  2. deryaçe, gol
    Behra Wanê

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

BiwêjBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî بحر(beḥr), hevreha erebiya başûrî ya epîgrafî 𐩨𐩢𐩧 (b'ḥ'r), maltayî baħar, aramî ܒܚܪܐ (beḥra), amharî ባህረ (bahərä), tigranî ባሕሪ (baḥəri) ji proto-samî ji proto-afroasyayî.

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

behr

  1. behr, derya
    Behra siyay:Behra reş[1]

ÇavkanîBiguherîne