KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

behr

  1. par, pişk, beş, parçe, hinek ji hemiyê ku digihe kesekê/î
    • Behrê qudret , behrê îrfan in heme
      Çûn ji behrê me'rîfet ew hate der
      (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha par, pişk, pehlewî behr, ji proto-hindûewropî *per-.

BikaranînBiguherîne

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Biguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

 
behr (2)

behr

  1. derya, dengiz, aveke pirr fireh û kûr
    • Behra Reş
  2. deryaçe, gol
    • Behra Wanê

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

BiwêjBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî بحر(beḥr), hevreha erebiya başûrî ya epîgrafî 𐩨𐩢𐩧 (b'ḥ'r), maltayî baħar, aramî ܒܚܪܐ (beḥra), amharî ባህረ (bahərä), tigranî ባሕሪ (baḥəri) ji proto-samî ji proto-afroasyayî.

Biguherîne

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

behr

  1. behr, derya
    • Behra siyay:Behra reş[1]

ÇavkanîBiguherîne