KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

 
Mora serokkomariya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê (1)

mor

  1. nîşana ku çêkerê/a belgenameyek fermî li wê belgeyê dide daku bêt zanîn ku resen e anku ne sexte ye
  2. amûra ku ew nîşan pê tê çêkirin
  3. (mecazî) taybetmendî, xusûsiyet
    • Ergatîvî mohra kurmanciyê ye — (Newzad Hirorî, Nefel.com, 2005))
  4. (mecazî) bandor, tesîr
    Vê nûçeyê mora xwe li rojevê kir.
  5. (reng) qehweyî rengek e û hevtaya wê qehweyî ye. #623017
    Pezê mor, pezê gewr

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Qîmetşinasê morê tê *
    Rengê sipî û sorê tê
    (Feqiyê Teyran ~1620)

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Bide berBiguherîne

BikaranînBiguherîne

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî مهر(muhr), ji zimanên îranî, bi pehlewî mihr, mitr, parsî mîhr, hexamenîşî mitre-, miθre-, avestayî miθro-, sanskrîtî मित्र (mitre-), hemû ji proto-hindûaryanî *mitra- (peyman, ehd). Heman peyv serekaniya mihrevan ya kurdî ye jî. Idiaya Beghyani, ku dibêje peyva mîr jî jê ye, bêbingeh e. Peyva kurdî "muhr" û ya farisî مهر‎ (muhr) bi forma erebîkirî ve ji erebî li kurdî û farisî vegeriye.

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

mor nêr

  1. binefşî, xemir,
    rengê ku çêdibe dema ku rengê sor û yê şîn bên têkilkirin
    rengê mor: #7F00FF

Biguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha soranî مۆر(mor), tirkî mor, ji yûnanî μόρον (móron) (móron: - ku rengê wan mor e), bide ber latînî muratus, spanî morado, asturyanî moráu... hemû bi maneya "mor".

WergerBiguherîne

RengdêrBiguherîne

mor

  1. binefşî, xemir,
    rengê ku çêdibe dema ku rengê sor û yê şîn bên têkilkirin

WergerBiguherîne

Navdêr 3Biguherîne

mor [1]

  1. mêşûmor, moz, mêş û ajelên din yên wek wan

WergerBiguherîne

TalişîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

mor nêr

  1. mar

Bi tîpên dinBiguherîne

  • erebî: مۆر
  • kirîlî: мор

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

mor

  1. (reng) mor, xemrî

SwêdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

mor

  1. dayik
  1. Ferhenga Kurdî-Tirkî. Amadekar, Zana Farqînî. Enstîtuya Kurdî Ya Stenbolê. Çapa 2. 2005. Rûpel:1212 û 1239.