KurdîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

kara, k-ya nerm

  1. tiwana, hêzdar, bişiyan,
    kesa/ê ku dikare tiştekî bike
  2. erkedar, wezîfedar

Ji wêjeyêBiguherîne

  • Di nav hin parlamenterên DTP-ê de hin dilgiranî peyda bûye ji ber wê yekê ku Emîne Ayna parlamentera DTP-ê a Mêrdînê ji bo serokatiya DTP-ê hatiye kara kirin. — (Netkurd.com, 5/2008)

HerwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

karîn - -în + -a

BikaranînBiguherîne

Biguherîne

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kara

  1. bej, bejayî, ax, erd

RengdêrBiguherîne

kara

  1. reş (dijberê rengî spî)
  2. reş (tiştê ji vî rengî)
  3. reş, reşik, qer, qemer esmer
  4. reş (piri car cure û cinsê tiştekî dinimîne)
  5. (mecazî) reş (bed, bêqudoş)
    Kara bahtım.
    Bextê min ê reş.
    Kara günler.
    Rojên reş.
  6. rûreşî, leke