KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

 
ax

ax

  1. xwelî, toz û herrî û xîz
  2. erd, milk, zevî
  3. war, welat

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Hatî Cebraîl li ba emrê Letîf
    Çengekî axê ji wê qebra şerîf
    Girt û ba tesnîmê safî kir hevîr
    (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha belûçî ak, hak, sanskrîtî आस (āsa) (ase-: xwelî - S-ya proto-hindûewropî di zimanên îranî de dibe "h" yan "x"), hîtîtî ḫeşşe- (xwelî), yûnaniya kevn ἄζα (áza) (aza: pîsatiya hişk), gotî 𐌰𐌶𐌲𐍉 (azgo: xwelî), inglîzî ash (xwelî), almanî Asche (xwelî), swêdî û îzlendî aska (xwelî), danmarkî û norwecî aske (xwelî), holendî as (xwelî), ermenî աճիւն (ačiwn) (açiwn: xwelî), hemû ji proto-hindûewropî *h₂éHōs (xwelî). Herwiha bi metatezê soranî خاك(xaك) (xak < *ax- + -k), farisî خاك‎ (xak) û pehlewî 𐭧𐭠𐭪 (xak), belûçî ہاک (hak) jî. Di kurdî de ax ji "xwelî" ya proto-hindûewropî û xwelî ji "ax" ji proto-hindûewropî tê anku maneyên wan bi hev guherîne.

Biguherîne

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

BaneşanBiguherîne

ax

  1. Gaziyek anku bangek anku hawarek e mirov dikin dema bi tiştek pirr xweş yan nexweş dihesin.
    • Ax, pişta min diêşe!
    • Ax, tu çend şirîn î!

HevmaneBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

WateBiguherîne

  1. ax, dema tif kirinê dengê ku ji qirikê dertê, Mana nîda (gazî) dide [1]

ÇavkanîBiguherîne

  1. http: //www.kovarabir.com/wp-content/uploads/Ferheng%C3%AA-Dimil%C3%AE-Zazak%C3%AE-%C3%BB-Kurmanc%C3%AE-A-a.pdf

InglîzîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ax

  1. bivir

HerwihaBiguherîne