KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî karker karker karker
Îzafe karkera karkerê karkerên
Çemandî karkerê karkerî karkeran
Nîşandera çemandî karkerê karkerî wan karkeran
Bangkirin karkerê karkero karkerino
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî karkerek karkerek karkerin
Îzafe karkereke karkerekî karkerine
Çemandî karkerekê karkerekî karkerinan

karker mê û nêr

  1. (pîşe) kesekî ku karekî/şolekî/şuxlekî dike, kesêkî ku dixebite/dişuxile
    • Ew herdu Ereb bi çekên taybetî bûn ên karkerên ku agir di tenûr û fıman de dadidan û ew bi aliyê me de dihatin. — (Biyanî, Albert Camus, Weşanên Nûdem)

HevmaneBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji kar + -ker.

Biguherîne

Binere herwihaBiguherîne

WergerBiguherîne