KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî can can
Îzafe canê canên
Çemandî canî canan
Nîşandera çemandî canî wan canan
Bangkirin cano canino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî canek canin
Îzafe canekî canine
Çemandî canekî caninan

can nêr

  1. giyan, ruh, saxî, rih, jiyan, jîn, gan (2)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

BiwêjBiguherîne

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha giyan û jiyan û zindî, ji proto-hindûewropî *gʷeiH₃w- ("jîn")

Biguherîne

WergerBiguherîne

Rengdêr 1Biguherîne

can

  1. giyan, ruha min, hêja, qurban, ez-heyran, birêz, rêzdar

WergerBiguherîne

Rengdêr 2Biguherîne

can

  1. (delal, spehî, rind, xweşik) Binere: ciwan

InglîzîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

LêkerBiguherîne

Lêkera awarte
Dem Form
Rader  to can
Nihaya sade
 he, she, it  can
Boriya sade  could
Partîsîpa borî  could

can

  1. karîn, şiyan, kanîn, tiwanîn,
    hêz bo kirina tiştekê hebûn,
    taqet bo kirina tiştekê/î hebûn

HevmaneBiguherîne

DijmaneBiguherîne

NavdêrBiguherîne

can

  1. kod, kodik, qutî, qotîk, teneke,
    amanê madenîderîgirtîxwarin tê de têt parastin.

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

can

  1. Can, gan, giyan.
  2. ruh
    O canını sana feda eder.
    Ew canê xwe fedayî te dike.
  3. ruh
    Sende hiç can yokmuş be.
    Di te de qet can tune lo.
  4. Can.
    Benle beraber dört canız.
    Tevî min em çar can in.
  5. Can.
    Canım gezmek istiyor.
    Canê min gerê dixwaze.
  6. Can.
    Hadi canlar, biraz çabuk olun.
    Hade canino, piçek sivik bin.
  7. ruh, şîrîn
    Sen ne can çocuksun.
    Tu çi zarokekî mîna can î.