KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ruh ruh
Îzafe ruha ruhên
Çemandî ruhê ruhan
Nîşandera çemandî ruhê wan ruhan
Bangkirin ruhê ruhino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ruhek ruhin
Îzafe ruheke ruhine
Çemandî ruhekê ruhinan

ruh

  1. can, giyan, rewan, firoher, saxî, jiyan
    • Ew hebîbê rohniya heft asîman
      Herdu alem qalib ew ruh û rewan
      (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)
    • Ew bêruh e. (mirî ye)
    • Ruha xwe ji dest dan. (mirin)

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî روح‎ (rûḥ: ruh; bêhna xweş), hevreha aramî ܪܘܚܐ / רוחא (rûxa: ruh) û ריהא (r-y-ḥa: bêhna xweş), îbrî רוח (rûxe: ruh). Ji heman rehî rihan.

BikaranînBiguherîne

Lêker:

Navdêr:

Biguherîne

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ruh

  1. can, ruh, giyan, rewan, firoher
  2. ruh
    • bu adamda ruh yok di vê mirovî de ruh nîn e
  3. puxte, noqtaya girîng, ruh
    • meselenin bütün ruhu burada hemî ruhê meseleyê di vir de ye
  4. esans
    • nane ruhu esansa nane