KurmancîBiguhêre

BilêvkirinBiguhêre

Navdêr 1Biguhêre

 
Banên van avahiyan sor in.

ban nêr

  1. Banî, serban, seqf, rexê serîxanî.
    • Min dê 'elema kelamê mewzûn
      'Alî bikira li banê gerdûn
      Bîna ve rûha Melê Cizîrî
      (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Bi alfabeyên dinBiguhêre

HerwihaBiguhêre

TêkildarBiguhêre

EtîmolojîBiguhêre

Ji zimanên îranî, hevreha soranî بان(ban), farisî بان(ban, xanî), pehlewî ban, avestayî dimane- (bi ketina "di-" û guherîna M bi B. Maneya peyva kurdî ya niha kurtkirina peyva "serban"î ye anku "serê banî/xanî". Herwiha bide ber bin.

BikaranînBiguhêre

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Biguhêre

WergerBiguhêre

Navdêr 2Biguhêre

ban

  1. Devera ji derdorên xwe bilindtir.

WergerBiguhêre

Navdêr 3Biguhêre

ban

  1. gazî, hawar, daxwaz. Binere: bang

WergerBiguhêre

ZazakîBiguhêre

NavdêrBiguhêre

ban

  1. ban, serê xanî, mal, xanî[1].

ÇavkanîBiguhêre

InglîzîBiguhêre

BilêvkirinBiguhêre

LêkerBiguhêre

Dem Form
Rader  to ban
Nihaya sade
 he, she, it  bans
Boriya sade  banned
Partîsîpa borî  banned
Partîsîpa niha  banning

ban

  1. asteng kirin, qedexe kirin

NavdêrBiguhêre

ban (forma pirjimar bans)

  1. asteng, qedexe

TirkîBiguhêre

NavdêrBiguhêre

ban

  1. (dîrok) Nasnavê ku di dema împeretoriya Osmanî de didan mîrên sancaxên Macaristan û Hirwatistanê û mîrekên biçûk.