KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

 
Banên van avahiyan sor in.

ban nêr

  1. Banî, serban, seqf, rexê serîxanî.
    • Min dê 'elema kelamê mewzûn
      'Alî bikira li banê gerdûn
      Bîna ve rûha Melê Cizîrî
      (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

TêkildarBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji zimanên îranî, hevreha soranî بان(ban), farisî بان(ban, xanî), pehlewî ban, avestayî dimane- (bi ketina "di-" û guherîna M bi B. Maneya peyva kurdî ya niha kurtkirina peyva "serban"î ye anku "serê banî/xanî". Herwiha bide ber bin.

BikaranînBiguherîne

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Biguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

ban

  1. Devera ji derdorên xwe bilindtir.

WergerBiguherîne

Navdêr 3Biguherîne

ban

  1. gazî, hawar, daxwaz. Binere: bang

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ban

  1. ban, serê xanî, mal, xanî[1].

ÇavkanîBiguherîne

InglîzîBiguherîne

LêkerBiguherîne

Dem Form
Rader  to ban
Nihaya sade
 he, she, it  bans
Boriya sade  banned
Partîsîpa borî  banned
Partîsîpa niha  banning

ban

  1. asteng kirin, qedexe kirin

NavdêrBiguherîne

ban (forma pirjimar bans)

  1. asteng, qedexe

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ban

  1. (dîrok) Nasnavê ku di dema împeretoriya Osmanî de didan mîrên sancaxên Macaristan û Hirwatistanê û mîrekên biçûk.