KurdîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

 
Xwê madeyê sûrkirinê ye. Ew bi taybetî ji ava behrê tê berhevkirin.

sûr

  1. Tişta/ê ku zêde xwê di nav de heye, tişta/ê ku zêde çêja anku tama xwê jê tê.
  2. (devokî) tûj, tîj

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

HevmaneBiguherîne

DijmaneBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *sūr- (tirş yan şor/sûr), hevreh û hevwateya kurmancî şor (1), hevreha soranî سوێر(swêr) / swêr (sûr/şor), zazakî solin, farisî شور‎ (şûr: sûr/şor), lîtwanî sūrus (sûr/şor), rusî соль (soli: xwê), fransî sur (tirş), inglîzî sour (tirş), almanî sauer (tirş)...

WergerBiguherîne

NavdêrBiguherîne

sûr

  1. keleh, birc, dîwar, şîrhe, çeper

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî سور‎ (sûr: dîwar, keleh), hevreha aramî שור (şûr: dîwar, keleh), belkî herdu jî ji îbranî [Peyv?] ji rehê שור (ş-w-r: lê nerîn, çavdêrî kirin)

WergerBiguherîne

SoranîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

sûr

  1. sor

EtîmolojîBiguherîne

Binêre sor ya kurmancî

ZazakîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

sûr

  1. sor

EtîmolojîBiguherîne

Binêre sor ya kurmancî