KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

 
Kepirek li bin darekê.

kepir

  1. Cihek e ji çend stûn û banek ji karîte û çilû hatiye avakirin lê bêdîwar e (bi taybetî bo ku mirov li germaya havînê lê bimîne ji ber ku di xaniyan ve zêde germ e).
  2. (çandinî) Cihê rast û sûs ku mirov bi hêsanî dikane çandiniyê lê bike.
    Hevmane: deşt, best, berî, aran
  3. (Sirûc, çandinî) Axa sor ya ku ji bo çandiniyê zengîn e.

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Bi maneya "cihê çandinê" ji aramî ܟܦܪܐ(kepra, gund, avahiyên gundan) ji akadî 𒅗𒀊𒊒 (kapru, çandingeh).

Bi wateya "avahiyê bêdîwar" belkî ji eynî rehî yan jî bi metatezê hevreha farisî كربه(kurbê) / كلبه (kulbê) herdu bi maneya "kolik, holik, odeya biçûk, xanîk, dikan", ji yûnanî καλύβη (kalývi) (kalûbê: wek wê wateyê) ji καλύπτω (parastin, hilgirtin, niximandin) ji proto-hindûewropî *kel- (parastin, niximandin, sitirandin) herwiha bi riya latînî serkaniya peyva kîler e jî.

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kepir

  1. kepîr