KurdîBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

til

  1. Parçeyên zirav yên ku bi serê her yek ji dest û piyên mirovan ve pênc lib hene.

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Ji bona "tilîya piyê" em dibêjin:

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Herwiha tilî / tibl / tipl ji aramî טפרא‎ (ṭipra: nînok), hevreha erebî ظفر‎ (ẓifr / ẓufr: nînok, penc, pencirk), akadî ṣupru, ṣupparu. Ji bilî kurmancî ev peyv di ziman û zaravayên din yên îranî de peyda nabe. Ew ketiye cihê enguşt û pence yên îranî. Bo guherîna maneyê ji "nînok"ê bo "til"ê bide ber farisî پنجه (pencê: dest, her pênc til) > soranî pence (til) > kurmancî pence / pencik (nînokên dirrinde).

Binêre herwihaBiguherîne

tilên destî:

 

1. tila beranî beranek beranî girdik meznîk spîkuj beranok[1]

2. tila şehdeyê şehade

3. tila nîvê sertilî tilîya dirêj
4. tila gustîlê
5. tila qeleqîç qilîçkê

Bi zaravayên dinBiguherîne

  • Kurmancî: til, tilî, têlik, bêçî, pêcî, pîç, pêç, pêçî, pêçîk, eng
  • Soranî: pence, penge, kîlk, qamk, qamik , engus
  • Kirmancîkî/Zazakî/Kirdî/Dimilî: engişte, gişte, bêçike, pêçike
  • Kirmaşanî/kelhûrî:
  • Lekî: kelîk
  • Lorî: kasîk

Biguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

til nêr

  1. gir, girik, sîrt, çiyayê biçûk.

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî تل(tell) yan yekser ji aramî ܬܠ(till) ji akadî [skrîpt hewce ye] (tillu) (girik, beten).

WergerBiguherîne

Navdêr 3Biguherîne

til

  1. rexê tiştekê, al
    zelamek ji tilekêve hat, o bê destûr xwaztin, xwe kire di nav dabêşa wanda [2]

WergerBiguherîne

ÇavkanîBiguherîne

  1. http://www.institutkurde.org/publications/kurmanci/dictionnaire/ (li gorî ferhenga kurmancî a fikp.org)
  2. Perwerdeya Îslamî (Pola sêyê), Waneya 4, Dihok, 2016, p.11.

InglîzîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

til

  1. kuncî [1]

ÇavkanîBiguherîne

  1. Ferhenga Kurdî-Îngîlîzî ya Salah Sadallah