KurmancîBiguhêre

BilêvkirinBiguhêre

Navdêr 1Biguhêre

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî dem dem
Îzafe dema demên
Çemandî demê deman
Nîşandera çemandî demê wan deman
Bangkirin demê demino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî demek demin
Îzafe demeke demine
Çemandî demekê deminan
 
Seet demê diyar dike.

dem

  1. Wext, çax, heyam, zeman,
    pergalek e bo hejmartina rojan û hefteyan û mehan û salan yan saniyeyan û deqeyan û seetan.

Ji wêjeya klasîkBiguhêre

  • Heta gehame vê demê
    Ma yek nebû d'vê alemê
    (Feqiyê Teyran ~1620)

Bide berBiguhêre

Biguhêre

EtîmolojîBiguhêre

Ji proto-hindûewropî *dī- (dem), têkildarî dīti ("dem") ya sanskrîtî, տի (tî, ", temen, umr; sedsal, qirn") ya ermenî, ditë ("roj") ya elbanî, dydd ("roj") ya weylsî, δαΐζω ("parve kirin") ya yûnanî, time ("dem") ya inglîzî, Zeit ("dem") ya elmanî, tid ("dem") ya swêdî... Têkildarî (temen, umr) ya kurdî.

Bi zaravayên dinBiguhêre

WergerBiguhêre

Navdêr 2Biguhêre

dem

  1. Kelîna çayê, çay hatina wê rewşê ku dikare bêt vexwarin.

Biguhêre

WergerBiguhêre

Formeke lêkerêBiguhêre

dem

  1. (devokî) (ez ê) bidim.
    Ez ê avê dem te. (Ez ê avê bidim te.)

Biguhêre

Bi taybetî li Behdînan û Hekariyê.

4. lêdana tirimpêlêBiguhêre

Cureyê peyvê nehatiye dayîn: Alîkarî:Cureyên peyvan
  1. (lêdana tirimpêlê) Binere: deim

SoranîBiguhêre

NavdêrBiguhêre

dem

  1. Bi alfabeya latînî nivîsina دەم(dem).

DanmarkîBiguhêre

CînavBiguhêre

dem

  1. wan

AlmanîBiguhêre

BilêvkirinBiguhêre

CînavBiguhêre

dem

  1. Forma datîv ya yekjimar û nêr yan nêtar ji cînavê yan artîkelê diyarker "der".

NorwecîBiguhêre

CînavBiguhêre

dem

  1. wan

SwêdîBiguhêre

CînavBiguhêre

dem

  1. wan

TirkîBiguhêre

NavdêrBiguhêre

dem

  1. nefes, henase, hilm