KurdîBiguherîne

HokerBiguherîne

îcar

  1. carê, ev car
  2. ca, ce, vêca, vêga, jixwe, nexwe, madem, madem ku, êdî, ji niha pêve

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji î- + car.

WergerBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî îcar îcar
Îzafe îcara îcarên
Çemandî îcarê îcaran
Nîşandera çemandî îcarê wan îcaran
Bangkirin îcarê îcarino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî îcarek îcarin
Îzafe îcareke îcarine
Çemandî îcarekê îcarinan

îcar

  1. kirê,
    bikaranîna malê kesekî bi heq anku bi pare
    (bi taybetî di xaniyê kesekî ve jîn û her meh diravek diyarkirî dan xwedana/ê wî xanî)

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî ايجار(îcar) ji rehê اجر (e-c-r-: kirê kirin, pare dan), hevreha aramî ܐܓܪܐ (eğra)

WergerBiguherîne