KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kirê

  1. îcra, îcar, îcare,
    bikaranîna malê kesekî bi heq anku bi pare
    (bi taybetî di xaniyê kesekî ve jîn û her meh diravek diyarkirî dan xwedana/ê wî xanî)
  2. heqdestê kesekî ku karek ji bo mirovî kiriye

HevmaneBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

BikaranînBiguherîne

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

EtîmolojîBiguherîne

Belkî ji girê yan jî kirîn yan jî bi rêya ermenî կիրակի /kiraki/ ("kirê") ji ermeniya kevn կիւրակէ /kiwrakē/ ("kirê") ji yewnaniya kevn κυριακή /kyriakê/ ("kirê")

Biguherîne

WergerBiguherîne

2. tê kirBiguherîne

Binere:

kirin