KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

GirêdekBiguherîne

  1. Peyvik e bo pevgirêdana du hevokên dijî hev.
    • Ew dê biçe ez na.
    • Ew ne kurd e kurdiyek xweş dizane.
    • Ne yek du kes lazim in.
    • Ez çûm min nedît.
    • Min sê heb çêkirin, tu?
      Min sê heb çêkirin, te çend çêkirin?

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Dara ku enqa bête ser
    Belgek heye sih nebî
    Kî j'nTmetê dê dit xeber
    (Feqiyê Teyran ~1620)

HerwihaBiguherîne

HevmaneBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî لكن(lakin) > lêkin > ki/ku > lê. Bo hin nimûneyên din jî, ku "a"ya erebî di kurmancî de bûye "ê", binere: kitab > kitêb, hesab > hisêb, bela > belê... Bide ber yûnanî αλλά (allá), ûkraynî але (ale), sirboxirwatî ali, polonî ale.

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

DaçekBiguherîne

  1. li
  2. li
  3. li wan

EtîmolojîBiguherîne

li +

WergerBiguherîne

NavdêrBiguherîne

  1. (avrabûn) Guhartoyeke lehî.

SoranîBiguherîne

DaçekBiguherîne

  1. (li wê / wî / wan)

ZazakîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

nêr

  1. qazan, beroş, qûşxan