KurdîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

kone

  1. şatir, jêhatî, zana, jîr
  2. hîlebaz, fêlbaz, cambaz, lêbker, pîs, pespaye, lepek, xasûk, qurnaz, rûvî, guhliv
    • Berê xelk ne ew qasî genfisk û kone bûn. — (Îbrahîm Seydo Aydogan: PENa KURD û têkîliyên wê: Herkesî nas dike, lê nivîskarên kurd nas nake!, 3/2005)

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

   Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguherîne" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

WergerBiguherîne

SoranîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kone

  1. kincir, kevne, kevnekincir, tiştên (bi taybetî cilên) kevn,
    kevnenû, tiştên (bi taybetî cilên) ku hatine bikaranîn lê hê pûç nebûne

EtîmolojîBiguherîne

Ji kon.