KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

 
Hin cûn cilên dîrokî.

cil nêr

  1. Tiştên mirov li xwe dikin anku dikin ber xwe
    (wek gumlek, derpî, gore, fanêle, saqo û hwd).

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Herwiha cilik, hevreha tirkî çul, herdu ji erebî جلة‎ (cullet: cil, libas; sercil). Peyva erebî bi xwe ihtimalen ji tirkî yelek e, ji tirkiya kevn yél- (pif dan, pif kirinê). Ji eynî rehî: êlek, jîle. Bo guherîna Y bi C bide ber: cihû, cejn, cuda, cot... Peyva çek ya bi maneya "cil" jî dîsa kurtkirina "*celek" (cil, cilik) e lê L û E-yek jê hatine avêtin û C hatiye bêlerzkirin anku bûye Ç. Heman peyv wek jelick / gilet ketiye zimanên ewropî jî û wek jîle / jile li kurdî û tirkî vegeriye.

WergerBiguherîne