KurdîBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

 
Çend çek (1)

çek bi gelemperî pirrjimarî

  1. (leşkerî) Tiştên şer pê tê kirin (wek: tifeng, top, moşek, şûr).

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

Cûnên çekanBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji ermenî զենք (zenkʿ) (zenk': çek, sîleh) ji ermeniya kevn զէնք (zênk) ku forma pirrhejmar ji զէն (zên: sîleh) e ku bi xwe ji zimanên îranî ye, bide ber pehlewî zên (> kurdî zindan) û avestayî zeêne- (sîleh, çek). Herwiha dikare hevreha çekûç û çeqo be, ji proto-îranî *çekus-, ji proto-hindûewropî *kekos. Herwiha bide ber akadî kekku (çek, daredest).

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

 
Çek (2)

çek

  1. Kaxezek e tê dagirtin û îmzekirin bo ku kesek bikare tevavek pareyan ji bankeyêwergire.

Biguherîne

  • (Lêker) çek hûr kirin: çek dan bi dirav ango pare
  • (Lêker) çek îmze kirin
  • (Lêker) çek qebûl kirin
  • (Navdêr) çekhûrkirin
  • (Navdêr) çekîmzekirin
  • (Navdêr) çekqebûlkirin

EtîmolojîBiguherîne

Ji zimanên îranî, hevreha soranî چه‌ک (çek, farisî چک‎ (çek), pehlewî çekk, têkilî peyva şah. صك (ṣekk) ya erebî, çek ya tirkî, check û cheque yên inglîzî, chèque ya fransî, almanî Scheck, cheque ya spanî û portugalî, чек (çêk) ya rusî... ji zimanên îranî hatine wergirtin.

WergerBiguherîne

Navdêr 3Biguherîne

 
Çek (3)

çek nêr, ç-ya nerm, k-ya nerm

  1. Tiştên mirov li ber xwe dike, tiştên mirov dike ber xwe, tiştên mirov li xwe dike
    (wek: çakêt, gumlek, saqo, kiras, şelwal, derpî).

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

  • (Lêker) çek kirin ber (xwe yan kesek din)
  • çek li (xwe yan kesek din) kirin
  • çek ji (xwe yan ji kesek din) kirin

EtîmolojîBiguherîne

   Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguherîne" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

WergerBiguherîne