KurdîBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

 
Çend çek (1)

çek bi gelemperî pirrjimarî

  1. (leşkerî) Tiştên şer pê tê kirin (wek: tifeng, top, moşek, şûr).

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

Cûnên çekanBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji ermenî զենք (zenkʿ) (zenk': çek, sîleh) ji ermeniya kevn զէնք (zênk) ku forma pirrhejmar ji զէն (zên: sîleh) e ku bi xwe ji zimanên îranî ye, bide ber pehlewî zên (> kurdî zindan) û avestayî zeêne- (sîleh, çek). Herwiha dikare hevreha çekûç û çeqo be, ji proto-îranî *çekus-, ji proto-hindûewropî *kekos. Herwiha bide ber akadî kekku (çek, daredest).

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

 
Çek (2)

çek

  1. Kaxezek e tê dagirtin û îmzekirin bo ku kesek bikare tevavek pareyan ji bankeyêwergire.

Biguherîne

  • (Lêker) çek hûr kirin: çek dan bi dirav ango pare
  • (Lêker) çek îmze kirin
  • (Lêker) çek qebûl kirin
  • (Navdêr) çekhûrkirin
  • (Navdêr) çekîmzekirin
  • (Navdêr) çekqebûlkirin

EtîmolojîBiguherîne

Ji zimanên îranî, hevreha soranî چه‌ک (çek, farisî چک‎ (çek), pehlewî çekk, têkilî peyva şah. صك (ṣekk) ya erebî, çek ya tirkî, check û cheque yên inglîzî, chèque ya fransî, almanî Scheck, cheque ya spanî û portugalî, чек (çêk) ya rusî... ji zimanên îranî hatine wergirtin.

WergerBiguherîne

Navdêr 3Biguherîne

 
Çek (3)

çek bi gelemperî pirrjimarî

  1. Tiştên mirov li ber xwe dike, tiştên mirov dike ber xwe, tiştên mirov li xwe dike
    (wek: çakêt, gumlek, saqo, kiras, şelwal, derpî).

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

  • (Lêker) çek kirin ber (xwe yan kesek din)
  • çek li (xwe yan kesek din) kirin
  • çek ji (xwe yan ji kesek din) kirin

Binere herwihaBiguherîne

WergerBiguherîne