KurmancîBiguherîne

CînavBiguherîne

mi

  1. (devkî) min
    Were ni mi! (Were nik min! Were cem min!)

WergerBiguherîne

EsperantoyîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  • IPA: /mi/
  • Kîtekirin: mi

CînavBiguherîne

Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mi
-
Akûzatîf min
Xwedîtî mia miaj
Xwedîtî + Akûzatîf mian miajn

mi

  1. ez, min
    Mi amas vin.
    Ez ji te hez dikim.
    Mi skribis.
    Min nivîsand.

EtîmolojîBiguherîne

Deyn ji fransî moi, îtalî mi, inglîzî me û hwd.

Binêre herwihaBiguherîne

yekhejmar pirjimar
kesê yekem mi
ez, min
ni
em, me
kesên duyem vi
tu
kesên
sêyem
nêr li
ew, wî
ili
ew, wan
ŝi
ew, wê
bêzayend ĝi
ew
nediyar oni
yek
vegerok si
xwe

LekîBiguherîne

CînavBiguherîne

mi (mi)

  1. ez yan min

Kurdiya başûrîBiguherîne

CînavBiguherîne

mi

  1. ez yan min

ZazakîBiguherîne

CînavBiguherîne

mi

  1. min
    • Kekê mi, birayê mi, roşnîya çimê mi. Dê goş bide mi. Bineyke goşdarîya mi bike. Willay billey bi no qayde ti îfleh nêbenî, ha! Sakîn be. Na mîratmenda parçeyêkê qederê to ya, roja ke ti ameyî dinya, a zî to reyde bî. Ganî ti qebul bikî. La ti xo nêdanî ver. Ney! Ti îfleh nêbenî. — (Roşan Lezgîn: Nêweşîya Leblebîyan, Netkurd.com, 7/2009)

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

mi

  1. ma, qey, gelo