KurdîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

sakin

  1. stabîl, xweragir, saxlem, dûz, dirist, ne guherbar, ne guherok

HerwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî [Peyv?]

BikaranînBiguherîne

TêkildarBiguherîne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Hetta sibeh xew nehate çavan
Sakin nedibû ji rengê avan
Rojê ko ji meşriqê nema nûr
(Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

sakin

  1. sekan, tebitî, aram, hêmin, hedirî
  2. bêdeng, ker, sakîn
    sakin bir yer cihekî bêdeng e, cihekî ker e
  3. dengnekir, sakîn
    sakin bir adam mirovekî dengnekir e
  4. amoş, aramoş, xamoş, sêwirî, êmîn, tewar, sakîn
    hasta şimdi daha sakin nexweş nika hîn bêhtir êmin e
  5. rûniştvan, rûniştker, dêman
    Ankara'da sakin li Enqereyê rûniştvan e
  6. şênî, daniştî, daniştvan, rûniştman, warnîş, xwecî
    mahalle sakinleri şêniyên taxê, rûniştvanên taxê