KurdîBiguherîne

Wate 1Biguherîne

LêkerBiguherîne

mêjîn lêkera xwerû, gerguhêz

  1. şîr yan şileyek din bi devê xwe kişandin der
    Zarrokê şîr ji memikê diya xwe mêjî.
  2. tiştek kirin di devê xwe de û bi lêvan û zimanî givaştin mîna ku şileyekêbikêşe
    Tila xwe nemêje!
  3. tiştek di devê xwe de livandin ta ku bihele
    Ev heb divê bên daûrandin, ne mêjîn.
  4. mafê kesekê/î xwarin, heqê kesekê/î xwarin, keda kesekê/î xwarin
Ji wêjeya klasîkBiguherîne
  • Bel awa tê û seyê dîn e
    Dinê kevn e ji mêjîn e,
    Heroj dor e, heroj kîn e
    (Feqiyê Teyran ~1620)
HerwihaBiguherîne
TewînBiguherîne

Lêker:

  • -mêj-
TêkildarBiguherîne
Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

hevreha soranî mijîn, pehlewî mêzîden, farisî مکیدن(mekîden)... hemû ji îranî.

Biguherîne

Bi zaravayên kurdîBiguherîne
  • Kurmancî: mêjîn
  • Soranî: mijîn
WergerBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mêjîn mêjîn
Îzafe mêjîna mêjînên
Çemandî mêjînê mêjînan
Nîşandera çemandî mêjînê wan mêjînan
Bangkirin mêjînê mêjînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mêjînek mêjînin
Îzafe mêjîneke mêjînine
Çemandî mêjînekê mêjîninan

mêjîn

  1. vexwarina şîrî ji memikan an guhanan
    Mêjîna şîrî
WergerBiguherîne

Wate 2Biguherîne

RengdêrBiguherîne

mêjîn

  1. berîn, kevnar, dêrîn,
    tişta/ê ji mêj ve heye yan hebû
HerwihaBiguherîne
Biguherîne
EtîmolojîBiguherîne

mêj + -în

WergerBiguherîne