KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

IPA(kilîd): /koːˈfiː/

NavdêrBiguherîne

kofî

  1. laçik, serpoş, kefî, egale, dersok, xafik, kevînk,
    çîtê mirov pirça anku porê xwe diniximînin (bi taybetî jin)
  • Kofî didane ser çoka xwe, deh dizmal didane ber, girêdidan; wextê didane serê xwe dizmal hemû diçûne ser namila wan, hemû dizmalên rengbireng bûn, bendikek jî bi kofî ra hebû girêdidan, nedişiqitî.
  1. xavik, nerme, şerpa, kitan, desmal, poşî, yazme, şelbe, çarok, çît, hubirî, çarik, dolbend, melkezêt, şaşik, şar, pate, şelpe[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Herwiha kefî, kevînk, ji erebî كوفية(kûfiye), ew bi xwe ji zimanekî ewropî, bo nimûne ji latînî [Peyv?] cofia, ev jî ji zimanekî germenî *kuffju-, bidin ber almaniya kevn kupfia, almaniya navîn kupfe, inglîzî (bi rêya fransî) coif. Ji heman rehî herwiha: kuafor. Di erebî de li gor etîmolojiya gelêrî carinan tê gotin ku ji navê bajarê KûfeIraqê ye lê ev ne rast e.

WergerBiguherîne