Bilêvkirin

biguhêre

IPA(kilîd): /koːˈfiː/

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kofî kofî
Îzafe kofiya kofiyên
Çemandî kofiyê kofiyan
Nîşandera çemandî kofiyê wan kofiyan
Bangkirin kofiyê kofiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kofiyek kofiyin
Îzafe kofiyeke kofiyine
Çemandî kofiyekê kofiyinan

kofî

  1. laçik, serpoş, kefî, egale, dersok, xafik, kevînk,
    çîtê mirov pirça anku porê xwe diniximînin (bi taybetî jin)
  • Kofî didane ser çoka xwe, deh dizmal didane ber, girêdidan; wextê didane serê xwe dizmal hemû diçûne ser namila wan, hemû dizmalên rengbireng bûn, bendikek jî bi kofî ra hebû girêdidan, nedişiqitî.
  1. xavik, nerme, şerpa, kitan, desmal, poşî, yazme, şelbe, çarok, çît, hubirî, çarik, dolbend, melkezêt, şaşik, şar, pate, şelpe[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].

Ji wêjeya klasîk

biguhêre
  • Talan dikirin nebat û insan
    Kofî ji cewahiran mukellel
    Koter ji netrikan muselsel
     — (Ehmedê XanîMem û Zîn~1692)

Bi alfabeyên din

biguhêre

Etîmolojî

biguhêre

Herwiha kefî, kevînk, ji erebî كوفية(kûfiye), ew bi xwe ji zimanekî ewropî, bo nimûne ji latînî [Peyv?] cofia, ev jî ji zimanekî germenî *kuffju-, bidin ber almaniya kevn kupfia, almaniya navîn kupfe, îngilîzî (bi rêya fransî) coif. Ji heman rehî herwiha: kuafor. Di erebî de li gor etîmolojiya gelêrî carinan tê gotin ku ji navê bajarê KûfeIraqê ye lê ev ne rast e.