KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

RengdêrBiguherîne

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
dûr dûrtir herî dûr
dûrtirîn
 
Rê diçe cihekî dûr.

dûr

  1. Ne nêzîk, ne nêz; cihê ku bo gihiştinadivê mirov rêyeke dirêj biçe.
    Cihekî dûr.
    Şkefteke ji gundî dûr.
    Karê min du kîlometreyan ji mala min dûr e.
    Mala wan gelek ji vê derê dûr e.
    Armanca me dûr' e. (em bi hêsanî nagihin hedefa xwe)
    • Ew Hebîbê Min di pişta te zuhûr
      Lew Melek têne temaşeyê ji dûr.
      (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)

HerwihaBiguherîne

DijmaneBiguherîne

TêkilîBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

hevreha soranî دوور(dûr), kurdiya başûrî dür, lekî dür, goranî/hewramî dür, zazakî dûr, farisî دور‎(dûr), tacikî дур (dur), avestayî 𐬛𐬏𐬭𐬁𐬝‎ (dūrāt̰: ji dûr ve), sanskrîtî दूर (dūrá), hindî दूर (dūr), ûrdûyî دور‎(dûr), hîtîtî tūwa, yûnaniya kevn δηρός (dērós: dirêj), latînî dūrus (dijwar, req) û dūrare ("demek dirêj vekêşan / man") ... hemû ji proto-hindûewropî *duh₂-ró-s (dirêj, dûr)

Çavkanî:
  • Chyet, Michael L. (2003): Kurdish-English Dictionary, Ferhenga Kurmancî-Inglîzî, Yale University Press.
  • Horn, Paul. (1893): Grundriss der neupersischen Etymologie [Bingehê etîmolojiya farisî] (bi almanî). Strassburg
  • MacKenzie, David NeilThe dialect of Awroman (Hawraman-i Luhon) Grammatical sketch, texts, and vocabulary, Kommissionaer: Munksgaard (København), 1966
  • Pokorny, JuliusFerhenga etîmolojî ya hindûewropî ["Indogermanisches etymologisches Wörterbuch (bi almanî)"], Bern, 1959
  • Watkins, CalvertThe American Heritage Dictionary of Indo-European Roots [arşîv], Houghton Mifflin Co., 2007, çapa 2em

Bide berBiguherîne

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

dûr nêr (forma mê dûre)

  1. dûr