KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

RengdêrBiguherîne

, t-ya req

  1. têhinî, hewceyî vexwarinê,
    ya / yê ku pêwîstî bi avê yan vexwirakek din heye
  2. ya / yê pirr tiştekê/î dixwaze: Em hemî tiyên azadiyê ne.

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

proto-hindûewropî: *ters- ("tî bûn", "hişk")

proto-îranî terş- ("tî bûn")
avestayî: terşne- ("tî")
partî: tîşng ("vexwarin")
pehlewî: tîşn ("tî")
sogdî: cişn’ ("tî bûn")
farisî: tişneh ("tî")
belûçî: tun ("tî")
kurmancî: tî, têhnî ("tî")
soranî: tînû ("tî")
hewramî: tejne ("tî") ...
zazakî: teyşan ("tî")
sanskrîtî: terš- ("tî bûn"), tirşne ("tî")
yûnanî: teresesthai ("hişk bûn")
latînî: torrēre ("hişk bûn"), terra ("hişk", "erd", "erdê hişk")
inglîzî: thirsty ("tî") ...
Çavkanî: Cheung p.384, Watkins p.91, Etymonline

Bi zaravayên dinBiguherîne

  • Soranî: tînû
  • Kurdiya başûrî: tenî, tînî
  • Hewramî: tejne
  • zazakî: teyşan

WergerBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

nêr, t-ya req

  1. birayê mêrê kesekê:
    Elî tiyê Xemê ye.
    Elî birayê mêrê Xemê ye.

Bide berBiguherîne

BinereBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *deh₂iwēr, sanskrîtî देवृ (devṛ́) û देवर (devara), ermenî տագր (tagr), yûnaniya kevn δαήρ (daēr), rusî деверь (déver’), lîtwanî dieveris, latînî lēvir

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

, t-ya nerm

  1. (darek û dirîkên wê) Binêre: (1)