KurdîBiguherîne

HokerBiguherîne

ti

  1. hîç, qet, yekcar
    • Ti kes nehat.
      Ez ti car te ji bîr nakim.
      Te ti dîtine?
      Ew ne ti ye.

HerwihaBiguherîne

HevwateBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

varyanteke peyva çi ji kurdî. Bo guherîna "ç/t" bide ber "pate / paçe".

RastnivîsînBiguherîne

Bi maneya "hîç, qet" di kurdî de hin kes "ti" û hin jî "tu" dinivîsin. Di hin devokan de jî "çu" yan "çi" ye. Lê meyla kurmancî li ser "i" ye li hemberî "u": bihar (ne buhar), bilbil (ne bulbul), dikan (ne dukan). Heta peyvên ku ji erebî hatine û di wî zimanî de bi "i" ne jî, di kurdî de bi gelemperî "i" digirin: "mihacir" (ji erebî "muhacir"), "dinya" (ji erebî "dunya").

"Ti" formeke peyva "çi" ye lê maneyeke jê cuda wergirtiye, wek çawa di van û gelek peyvên din de jî "ç/t" bi hev diguherin: paçe/pate", "qurç/qurt". Herwiha bo tevlihevnekirina "ti" li gel cînavê "tu" jî giring e ku wek "ti" were nivîsîn.

Biguherîne

Bi zaravayên kurdîBiguherîne

  • Kurmancî: ti, çu (tu, çi)

WergerBiguherîne

CînavBiguherîne

ti

  1. (kesa/ê jê re tê axifti) (Devkî) / (Devokî) Baştir: tu (2)

NavdêrBiguherîne

ti

  1. (ava ji devî) Baştir tif

KurtenavBiguherîne

ti

  1. tigrînya

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ti