KurdîBiguherîne

HokerBiguherîne

ti, t-ya req

  1. hîç, qet, yekcar
    Ti kes nehat.
    Ez ti car te ji bîr nakim.
    Te ti dîtine?
    Ew ne ti ye.

HerwihaBiguherîne

HevmaneBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Guhertoyeke peyva çi. Bo guherîna "ç/t" bide ber "pate / paçe".

RastnivîsînBiguherîne

Bi maneya "hîç, qet" di kurdî de hin kes "ti" û hin jî "tu" dinivîsin. Di hin devokan de jî "çu" yan "çi" ye. Lê meyla kurmancî li ser "i" ye li hemberî "u": bihar (ne buhar), bilbil (ne bulbul), dikan (ne dukan). Heta peyvên ku ji erebî hatine û di wî zimanî de bi "i" ne jî, di kurdî de bi gelemperî "i" digirin: "mihacir" (ji erebî "muhacir"), "dinya" (ji erebî "dunya").

"Ti" formeke peyva "çi" ye lê maneyeke jê cuda wergirtiye, wek çawa di van û gelek peyvên din de jî "ç/t" bi hev diguherin: paçe/pate", "qurç/qurt". Herwiha bo tevlihevnekirina "ti" li gel cînavê "tu" jî giring e ku wek "ti" were nivîsîn.

Biguherîne

WergerBiguherîne

CînavBiguherîne

ti

  1. (kesa/ê jê re tê axifti) (devkî) / (Devokî) Baştir: tu (2)

NavdêrBiguherîne

ti

  1. (ava ji devî) Baştir tif

KurtenavBiguherîne

ti

  1. tigrînya

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ti