KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ticar

  1. bazirgan, esnaf, tacir, miamiletçî:* kesa/ê tiştan dikire û difiroşe
    (bi taybetî kesa/ê şirket hene)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

TêkildarBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî تجار(ticar), hevreha tacir û ticaret, ji ji aramî תגרא‎ (tegara: ticar, tacir) ji akadî [Peyv?] temkarû (ticar, tacir) ji mekarû (ticaret).

Biguherîne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Tebetê husn û cemalan
Şêx tucar nakit xeyalan
Yan ji cebhê yan ji kalan
(Feqiyê Teyran ~1620)

WergerBiguherîne

HokerBiguherîne

ticar

  1. qet, hîç, ne carekê jî:
    • Min ticar ew nedîtiye.

HerwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

ti (1) + car

Biguherîne

WergerBiguherîne