KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

mesken nêr

  1. cih, der, war, welat, herêm, mekan

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî مسكن(mesken), hevreha aramî ܡܫܟܢܐ (meşkina), îbrî משכן (mişkan), ya erebî ji rehê سكن (s-k-n-: rawestîn, sekinîn, bi cih bûn, mal danîn), ya aramî û îbrî ji rehê ş-k-n-. Ji eynî rehî: sakin, sekin, sekinandin, sekinîn, miskîn...

Biguherîne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Husn û cemalek pir heye
Belqîssifet mesken Seba
Şox û şepala meyperest
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

mesken

  1. şûnwar, cîwar, rûniştgeh, êwr, mesken