KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  • IPA: /kɛn/
  • Jihevqetandin: ken

NavdêrBiguherîne

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ken ken
Îzafe kenê kenên
Çemandî kenî kenan
Nîşandera çemandî kenî wan kenan
Bangkirin keno kenino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kenek kenin
Îzafe kenekî kenine
Çemandî kenekî keninan
 
Kenên keçan.

ken nêr

  1. Kenîn yan kenandin, dengê keyfê, dengê "hahahaa".

HerwihaBiguherîne

NêzîkBiguherîne

DijmaneBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî xendîten ("kenîn") xendek (bişir, girnij, bişkurr), farisî خنده(xende, ken), خندیدن(xendîden, kenîn), sogdî xendent (ken) û ermenî խինդ (xind) (xind: "şadî, xweşî"). Bo guherîna X/K/H bidin ber kanî (kana avê) û ker (dewar).

Biguherîne

WergerBiguherîne

Formeke lêkerêBiguherîne

ken

  1. (kurmanciya rojhilatî / behdînî) -kin, dê bikin
    • hûn dê ken (hûn ê bikin),
    • ew naken (ew nakin)

Binêre herwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Formeke lêkera "kirin"ê: -ke- + -n

InglîzîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

ken

  1. dîdar, dîmen, dûratiya dîtinê, têgeheştin [1]

ÇavkanîBiguherîne

  1. Ferhenga Kurdî-Îngîlîzî ya Salah Sadallah