KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

RengdêrBiguherîne

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
delal delaltir herî delal
delaltirîn

delal

  1. berdilî, dilber, hezkirî, ezîz, xweşdivî, xoşewîst, rind
  2. hêja, rêzdar, birêz, berkeftî
  3. kesa/ê ku pirr jê tê hezkirin.
    Keça min delala malê ye...
  4. spehî, baş, sîsik, kaw, şepal, şewab, xiring, xweşik, qiçt, neşmîle, qeşeng, rind, rindik, cindî, cindê, keleş, keşxe, xweşkok, zerî, zerzîqî, tirnal, tevnal, lewend, lawe, ciwan
    • (...)Avakar te bi çek kiribû; min ji dil ji te hez kir; wek jineke bi hemî awayî bakîre, ya pak û delal, yareke bi îffet, jîr û bawerdar; xweşbêj û bi tedbîr, bi kêf û aqil. — (Çîroka Hezar û Şevekê, werger: Serdar Roşan, Weşanên Nûdem)

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî [skrîpt hewce ye] (delal, naz, nazdar, cilwe).

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

WateBiguherîne

  1. delal