KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

bela

  1. bûyerên xirab, tiştên nebaş yên diqewimin

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî بلاء(belai), hevreha aramî bila, akadî belû. Bela ketiye gelek zimanên rojhilata Ewropayê jî: tirkî bela, bulgarî беля (bêlya), sirbî белај / bèlāj, romanî belea.

WergerBiguherîne

HokerBiguherîne

bela

  1. (dibe) Baştir: bila

GirêdekBiguherîne

bela

  1. bela ku, ji ber ku

EsperantoyîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  • IPA: /ˈbela/
  • Kîtekirin: be‧la

RengdêrBiguherîne

Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî bela belaj
Akûzatîv belan belajn

bela

  1. xweş
    • Vi estas tre bela.
      Tu pir xweş î.

EtîmolojîBiguherîne

Ji latînî bellus.

Biguherîne

DijmaneBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

bela

  1. asîw, qeda

ZazakîBiguherîne

WateBiguherîne

  1. fesad, guhsivikbela, rewşa ku jê derketin zor be, zirar bide û kes wî nexwaze[1]

ÇavkanîBiguherîne