KurmancîBiguhêre

BilêvkirinBiguhêre

NavdêrBiguhêre

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî baran baran
Îzafe barana baranên
Çemandî baranê baranan
Nîşandera çemandî baranê wan baranan
Bangkirin baranê baranino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî baranek baranin
Îzafe baraneke baranine
Çemandî baranekê baraninan
 
Baranek boş.

baran

  1. Ava ku ji ewran dikeve.
  2. Rijîna yan rijandina tiştekê/î ji esmanan: bombebaran, kîmyabaran.

Ji wêjeyêBiguhêre

Bi alfabeyên dinBiguhêre

kurdî-erebî: باران

NêzîkBiguhêre

TêkildarBiguhêre

Bide berBiguhêre

Binêre herwihaBiguhêre

Biguhêre

EtîmolojîBiguhêre

Ji proto-hindûewropî *weh₁r- ("av, herikîn"), proto-îranî *waHr ("av, baran"), têkilî vare ("baran") ya avestayî, वार् (var "av") ya sanskrîtî, varan ("baran") ya pehlewî, уарын (warîn "baran") ya osetî, varan ("baran") ya zazakî, waran ("baran") ya hewramî, باران (baran "baran") ya farisî û soranî, gwarîş ("baran") ya belûçî. Hevreha vari ("av, şile") ya norsiya kevn û urinor ("xwe bin-av kirin") ya latînî.

Çavkanî: Horn p.36, Cheung p.406, Watkins p.100, MacKenzie P.132, Etymonline
hevreh: barîn

Bi zaravayên dinBiguhêre

WergerBiguhêre

Formeke navdêrêBiguhêre

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Çemandî barê baran

baran

  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a binavkirî ya bar.

SoranîBiguhêre

NavdêrBiguhêre

baran

  1. baran

PolonîBiguhêre

NavdêrBiguhêre

baran nêr

  1. Beran (pezên nêr)
  2. bêhiş, bêaqil

HevmaneBiguhêre

bêaqil: