KurmancîBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

 
Aliyê rastê yê vê alayê sor û yê çepê jî şîn e. (1)

alî nêr

  1. Al, hêl, rex, la, qam, lay, teref, tenişt, teref, dîw.
    • Aliyê rastê yê kendalî çiya bû û aliyê çepê jî deştek bê serûbin bû.

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji ya berê al, ji proto-îranî *erdhe-, hevrehên kurmancî al, ala, alek, hêl, herwiha sanskrîtî erdhe- (alî; nîv), avestayî eride, parsî areg, pehlewî aleg, peştûyî اړخ (errx) û soranî bi metatezê لا / la û لایه‌ن / layen

Biguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

alî

  1. Alîkarî, yarmetî, destek, komekî, arîkarî, halîkarî, harîkarî, harî.
    • Berfîn! Here alî diya xwe bike, ma bi tena serê xwe ewê çawa şîvê çêke.

HerwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji ya berê arî, hevreha farisî یاری‎(yarî), partî ʾdyʾwryft (ez̤yawerîft).

ZazakîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

alî

  1. alî, teraf, pişt[1].

ÇavkanîBiguherîne