KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

Rengdêr 1Biguherîne

şîn

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
şîn şîntir herî şîn
şîntirîn
 
Rengên şîn
  1. (reng) rengê wek rengê esmanî yan wek yê deryayê. #0000FF
    • Qutikekî Lewîs ê şîn ê ku ji ber şuştinê rengê wî ber bi sipîbûnê diçe, lê bû. — (Mustafa Aydogan: Pêlên Bêrîkirinê, Nûdem, 1997, r.16)
  2. rengê kesk (ji bo tiştên xwezayî wek: belg, pîvaz û sêv)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji îraniya kevn *xšaHiθniH (xşeHiθniH), hevreha soranî شین(şîn) (şîn), farisî خشين‎ (xeşîn), pehlewî xeşên, avestayî exşene, peştûyî شين (şîn), osetî exşîn, hemû ji zimanên îranî. Rûsî синий (sînîy), bulgarî син (sîn), makedonî сина (sîna), fînlendî sini û sininen û estonî sinine ji zimanên îranî hatine wergirtin.

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

Rengdêr 2Biguherîne

şîn

  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre şên.

Navdêr 1Biguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şîn şîn
Îzafe şîna şînên
Çemandî şînê şînan
Nîşandera çemandî şînê wan şînan
Bangkirin şînê şînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şînek şînin
Îzafe şîneke şînine
Çemandî şînekê şîninan
 
şîn

şîn

  1. matem, reşgirêdan, xem, behî, tazî, posîde
    • Te digot qey piştî kêliyeke din ew ê li vê deştê Ûsiv li ber xwe dirêj bike û stranên şînê biavêje ser. — (Dara Hinarê, Yaşar Kemal, Weşanên Nûdem)

Biguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

şîn

  1. navê herfa ش (Ş, ş) di alfabeya erebî de

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî [Peyv?] ji aramî [Peyv?] ji fenîkî [Peyv?].

Navdêr 3Biguherîne

şîn

  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre şûn.

SoranîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

şîn

  1. hişîn

Bi alfabeyên dinBiguherîne