KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

RengdêrBiguherîne

 
jinek li erdê tazî rûniştiye

tazî, t-ya nerm û z-ya stûr

  1. bêcil, rûs, rût, ti cil li ber ne, ti cil lê ne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Hemûwan dê ker bi ker kit
    Taziyê uryan im ez
    Perde çû ez mame tazî
    (Feqiyê Teyran ~1620)

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha farisî تازى‎ (tazî: 1. tajî 2. talanker, şelîner), pehlewî tazîk, têkilî -taz- ku rehê dema niha ji lêkera texten (bezîn, bazdan) e, avestayî tek-, teçeyti- (bezîn, lezîn) û teke- (robar, herik), osetî тæх (tex: beza), sanskrîtî तक्ति (tekti-), slaviya kevn тєшти (têşti: herikîn), rûsî течь (têçi), sirboxirwatî teći / те̏ћи, yûnaniya kevn ταχύς (taxûs: bilez, beza), sekeyî/skîtî teke- (beza; xurt), latviyayî čakls (zîrek), almanî û holendî dienen (xizmet kirin, "di xizmeta kesekî de bezîn/lezîn"), swêdî tjäna (xizmet kirin), inglîzî thew (xulam - êdî nayê bikaranîn) hemû ji proto-hindûewropî * tekʷ- (lezîn, bezîn). Ji eynî rehî herwiha: tajî, taze, teze, tacik û belkî tezî û çist. Tazı ya tirkî ji zimanekî îranî hatiye wergirtin.

WergerBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

tazî , t-ya req û z-ya zirav

  1. behî, şînî, serxwaşî,
    rêûresma binaxkirina kesek mirî, xemgîniya bo kesek mirî

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî تعزية‎ (te'ziye) ji عزاء ('ezai). Guherîna "e'" (e+eyn) bi "a" di peyvên ji erebî wergirtî de di kurdî de diyardeyeke asayî ye. Ketina "-ye" ya nîşana zayenda ji peyvên ji erebî wergirtî di kurdî de ew jî fenomeneke tîpîk e.

Bi zaravayên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

tazî mê û nêr, t-ya nerm û z-ya stûr

  1. ereb

BikaranînBiguherîne

  • Ehmedê Xanî jî di helbestên xwe de ji bo Ereban gelek caran peyva "tazî" bi kar tîne.

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha farisî تازى‎ (tazî: تازى, عرب), pehlewî tāzīgān.

WergerBiguherîne