KurdîBiguherîne

Rengdêr 1Biguherîne

Pozîtîv Komparatîv Sûperlatîv
pak paktir herî pak
paktirîn

pak

  1. paqij, bijûn, temîz, xawên
  2. baş, rind, temam, okey

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Ke'b û Murre hem Kilab û hem Qusey
    Hem ji pişta wî Quseyyê pak û saf
    Ew emanet hate nik 'Ebdulmenaf
    (Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)

DijmaneBiguherîne

Biguherîne

Bide berBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

proto-hindûewropî: *peu- / *pu- ("pak kirin, paqij kirin")

proto-îranî:
partî: pewag
pehlewî: pak, pakih ("pak, paqij")
farisî: pak ("pak, paqij")
kurmancî: pak, paqij ("pak, paqij")
soranî: pak ("pak, paqij")
zazakî: pak ("pak, paqij")
sanskrîtî: paveka- ("pak, paqij")
latînî: purus, putus ("pak, paqij") > fransî: pur, inglîzî: pure
Çavkanî: Horn p.62, Watkins p.67, Etymonline

WergerBiguherîne

Rengdêr 2Biguherîne

pak

  1. Ji bo qelîte yan jî tenduristîyê ne baş ne jî xerap, li ortê.
    Tu çewa yî? -Pak im.
    Hewa çewa ye? -Pak e.
    Soleke pak kirî.

TirkîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

pak

  1. pak, paqij, arraste