KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kolan kolan
Îzafe kolana kolanên
Çemandî kolanê kolanan
Nîşandera çemandî kolanê wan kolanan
Bangkirin kolanê kolanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kolanek kolanin
Îzafe kolaneke kolanine
Çemandî kolanekê kolaninan
 
kolan (1)

kolan

  1. rêyên teng yên di navbera du rêzên avahiyan re, cadeya di nav malan da, firie
    • Barîna berfê şênayiyek bû. Kuçe û kolanên bajêr ji zarokan tijî dibûn. — (Tu, Mehmed Uzun, 1984)
  2. ser her du milan,
    lawik danî ser kolanên xwe, hekîp avêt ser kolanan û çû

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Hişyar kirin 'edû bi sewlet
    Meydan bi dewan kolan bi destkor
    Goya vedidan li dijminan gor
    (Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Biguherîne

NêzîkBiguherîne

Binere herwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

   Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguherîne" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

WergerBiguherîne

LêkerBiguherîne

kolan lêkera xwerû, gerguhêz

  1. Baştir: kolîn

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kolan

  1. kolan, navteng
  2. tenge, teng
  3. qolan