KurmancîBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kef kef
Îzafe kefa kefên
Çemandî kefê kefan
Nîşandera çemandî kefê wan kefan
Bangkirin kefê kefino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kefek kefin
Îzafe kefeke kefine
Çemandî kefekê kefinan
 
kefa avê

kef

  1. ava sabûn yan tayêt di nav de
  2. ava pêlan ya wek ava sabûnê dixwiye

Ji wêjeyêBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

Bi alfabeya kurdîBiguherîne

Bide berBiguherîne

BikaranînBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *koph2o- (çilm, kilmûş, lîk), proto-îranî *kepe-, hevreha avestayî kefe, pehlewî kef, farisî kef, osetî xef(e) (kilmûş), sanskrîtî kefe (çilm)

Biguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kef kef
Îzafe kefa kefên
Çemandî kefê kefan
Nîşandera çemandî kefê wan kefan
Bangkirin kefê kefino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kefek kefin
Îzafe kefeke kefine
Çemandî kefekê kefinan
 
kefa destî

kef

  1. çalika destî, pişka destî ya mirov tiştan dike tê de

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî كف(keff), hevreha maltî keff, îbrî כף (kef), aramî ܟܦܐ (keppa), akadî 𒀉 (kappu), ugarî 𐎋𐎔 (k-p), hemû ji proto-samî *kapp-

WergerBiguherîne

Navdêr 3Biguherîne

 
kef (destgorkên nojdarî)

kef

  1. destgork yên ku nojdar di emeliyatan an jî dermankirina birînan de bikartînin

Bi alfabeyên dinBiguherîne

WergerBiguherîne

Navdêr 4Biguherîne

kef

  1. Berpala çiyê, ciyê hevraz
    kefa pişt gund.
    Zeviya li kefê.

WergerBiguherîne

SoranîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kef

  1. kef