KurdîBiguherîne

RengdêrBiguherîne

kavil

  1. wêran, xirabe, xopan, herifî, heykel
    xirabbûyî yan xirabkirî (bi taybetî xanî)
    • Dibêjin ber jî li ser berî nemaye, xanî kavil in, rez û dar û bar, gişt sotine û bûne xwelî.— (Sidqî Hirorî Kurê Zinarê Serbilind, Weşanên Nûdem, Stokholm, 1996)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

DijmaneBiguherîne

BikaranînBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Nayê zanîn, di zimanén din yên îranî û yên cîran de peyda nabe. Bi ihtimaleke biçûk ji xirab(e) ye ji erebî [Peyv?]: xerab > xirab > *kirab > *kilab > *kilav > *kival > kavil.

Biguherîne

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

kavil

  1. qewl, gotin
  2. peyman
    • kavlimiz böyle mi idi? ma qewlê me wiha bû?