KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  •  IPA: /weːˈɾɑːn/
  • Jihevqetandin: wê‧ran

RengdêrBiguherîne

wêran

  1. xirabbûyî yan xirabkirî (bi taybetî xanî), talan, pûç
    • Dibêjin ji bilî çend dar gûzeka ku hê li xwariya gundî şîn mane weke din gund hemû wêran e.— (Sidqî Hirorî Kurê Zinarê Serbilind, Weşanên Nûdem, Stokholm, 1996)

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Şehperê zulfa şepalê dalê dayê rast û çep
    'Alemek wêranê zulfên te ji rengê 'enberê
    Çerx û perwazê didin carek li bayê rast û çep
    (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

DijmaneBiguherîne

BikaranînBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji zimanên îranî, hevreha soranî وێران(wêran), farisî ويران‎ (vîran), pehlewî evêran. "Viran" ya tirkî ji zimanekî îranî ye.

Biguherîne

WergerBiguherîne

LêkerBiguherîne

wêran

  1. (cesaret hebûn) Baştir: wêrîn