KurdîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  •  IPA(kilîd): /weːˈɾɑːn/
  • Jihevqetandin: wê‧ran

RengdêrBiguherîne

wêran

  1. xirabbûyî yan xirabkirî (bi taybetî xanî), talan, pûç
    • Dibêjin ji bilî çend dar gûzeka ku hê li xwariya gundî şîn mane weke din gund hemû wêran e. — (Sidqî HirorîKurê Zinarê Serbilind, Weşanên Nûdem, Stokholm, 1996)

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

  • Şehperê zulfa şepalê dalê dayê rast û çep
    'Alemek wêranê zulfên te ji rengê 'enberê
    Çerx û perwazê didin carek li bayê rast û çep
    (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HevmaneBiguherîne

DijmaneBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji zimanên îranî, hevreha soranî وێران(wêran), farisî ويران‎ (vîran), pehlewî evêran. "Viran" ya tirkî ji zimanekî îranî ye.

WergerBiguherîne

LêkerBiguherîne

wêran

  1. (cesaret hebûn) Baştir: wêrîn