KurdîBiguherîne

Formeke lêkerêBiguherîne

im

  1. forma dema niho ji lêkera bûn bo kesê yekem yê yekjimar dema peyva berî wê bi konsonantekê bi dawî bêt
    Ez kurd im.
    Ez ne tirk im.

HerwihaBiguherîne

Bide berBiguherîne

Binêre herwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *h₁ésmi (ji *h₁es-), proto-îranî *-em, hevreha -im û -m yên kurmancî, farisî -em, soranî -(i)m, ermenî եմ (em), slaviya kevn єсмь, latînî sum, yûnaniya kevn εἰμί (êmî), inglîzî am, lîtwanî esmu... Herwiha î, e û in jî ji heman rehê *h₁es-proto-hindûewropî ne.

WergerBiguherîne

HokerBiguherîne

im

  1. belê, erê, e, rast e, dirist e, wa ye

WergerBiguherîne

CînavBiguherîne

im

  1. (ez û yên li gel min) Binere: em

WergerBiguherîne

TirkîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

im

  1. hêma, nîşan
  2. şan, elamet