KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

DaçekBiguherîne

 
Keştiyek di jêr pirekê re diçe yan tê.

jêr

  1. Xwarê, binî, ne jor, ne silal, ne serî.
    • Hatin jêr. (ji cihekê bilind hatin cihekê nizm)
  2. Başûr, cinûb, rexê ku dikeve destê çepê dema ku mirov berê xwe dide rojavayê.

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

DijmaneBiguherîne

Bide berBiguherîne

Biguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Hevreha soranî ژێر(jêr), zazakî cêr, farisî زیر(zîr, zêr), belûçî چره(çire) û شره(şire), pehlewî ejêr, ezêr, heç-ezêr, avestayî heçe-eðeiri (ji "heçe = ji" + eðeiri = binî), hemû ji proto-hindûewropî *sekʷ- + *ndʰero (çûn binî). Binêre: ji + ni-.

WergerBiguherîne

DaçekBiguherîne

jêr

  1. kurtkirin jê re / jê ra

WergerBiguherîne

ZazakîBiguherîne

HokerBiguherîne

jêr

  1. Jêr, xwarê.

HerwihaBiguherîne