Bilêvkirin

biguhêre
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî gel gel
Îzafe gelê gelên
Çemandî gelî gelan
Nîşandera çemandî gelî wan gelan
Bangkirin gelo gelino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî gelek gelin
Îzafe gelekî geline
Çemandî gelekî gelinan

gel nêr

  1. Komek mirovan ya ku ziman û/yan dîroka wan yek e. Bi taybetî yên dewletek yan jî yeketiyek din ya siyasî ji xwe re damezrandiye.
    Gelê kurd.
    • Çîrokên kurdî naveroka xwe ji taybetmendiyên gelê xwe distîne. Dema mirov bi çavekî zanistî, rexnevanî û lêkolînî li çîrokên kurdî mêze dike û babetên wan analîz dike, mirov wê çaxê dibîne ku, ev berhem, afirandinên gelî wek destanên kurdî, gotinên pêşiyan û stran ji me re dewlemendiyeke jiyana folklorîk pêşkêş dikin. — (Beşek Ji Folklora Kurdî: Çîrok, Mehmet Bozkoyun, Bingöl Üniversitesi Yaşayan Diller Enstitüsü Dergisi)
  2. kom, ref, grûp

Bide ber

biguhêre

Etîmolojî

biguhêre

Ji *gerd, ji proto-îranî *gr̥dáh (mal, xanî, parêz, parêzgeh), ji proto-hindûîranî *gʰr̥dʰás, ji proto-hindûewropî *gʰr̥dʰ-ó-s (parêz, cihê parastî û rapêçayî), ji *gʰerdʰ- (rapêçan). Guherrîna wateyî diyardeyeke berbelav e di zimanikên kurdî de, bide ber zazakî şar (gel; rastiyê şar) û mazenderanî کلا(kela, gel, şar; rastiyê keleh).

Hevzaya avestayî 𐬔𐬆𐬭𐬆𐬜𐬀(gərəδa, şkefta dêwan), farisiya kevn *gr̥dah (beniyên xanî), farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (gal, şopînokan; cerdeyên ku li milkên şah û şarvan û hwd. kar dikin; di şerrî de koma leşkerî ne), farisî گله(gelle, garran, kerî); îngilîzî gird, almanî gürten.

Ev qismê Wergerê ji agahiyên naveroka vê guhertoya gotara wekhev a li ser Wîkîferhenga îngilîzî pêk tê.

gel

  1. li gel, pê re, digel
    Ew (li) gel min hat.

Bilêvkirin

biguhêre

gel

  1. cel, cîla (madeyê şîrêzî)

Bilêvkirin

biguhêre

gel

  1. were!

Etîmolojî

biguhêre