KurdîBiguherîne

Navdêr 1Biguherîne

şeq

  1. navran, navbera herdu lingan
  2. navbera her tiştê ku li derekê yek parçe lê li wek din cihek vala dikeve navbera wan
    Pêlava min şeq bûye. (Derek wê dirriyaye.)
  3. ker, parçe
  4. alî, hêl, rex, mil, teref

HerwihaBiguherîne

BikaranînBiguherîne

Lêker:

Navdêr:

Lêker:

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *sek- (birîn, ker kirin, şeq kirin, jê kirin - anku "şkeft" beşeke şeqkirî ya çiyayî ye), hevrehên kurmancî şkestin, şeq û şkandin, soranî ئه‌شکه‌وت / eşkewt (şkeft), شکان / şkan (şkestin) û شکاندن / şkandin (şkandin), zazakî eşkewt, farisî شکفت‎ (şikeft) û شکافتن (şikaften: şeq kirin, ker kirin), latînî secare (birîn), slavoniya kevn сѣщи (sêşti: jê kirin, şeq kirin), inglîzî saw (birrek, mişar)...

Biguherîne

Ji wêjeya klasîkBiguherîne

Muhbetê hingavt û şeq bû ew qelem
Ma li ser lewhê nivîsî dem bi dem
(Mewlûda Kurdî ~1720, Mela Hesenê Bateyî)

WergerBiguherîne

Navdêr 2Biguherîne

şeq

  1. (lêdana bi kefa destî) Binêre: şimaq