KurmancîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

NavdêrBiguherîne

 
du bizinên bişax (1)

şax nêr

  1. qoç, strû, qiloç, stûre, strih, hestiyên di serê hin lawiran re derdikevin
    • Bi wê nihalê bi deraxûş û bidê canê şirîn
      Şaxê 'umrê bixwe ber jê we ji Qeyser meke behs
      Ayeta husnê mufessel ke ji keşşafê cemal
      (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)
    • Ga ji hewla canê xwe şaxekî li Siyahmed didetin û Siyahmed ji wê nizarê gêr dibitin. Li jêrê li binê nizarê darekî diriyê hişk serê tîj hebûye, rast ji jorve bi sing devarûyê Siyahmed dikeve ser wî darê tîj, serê darê rastê kevçikadilê têtin û ji piştê biderkeve, filhal ruh teslîm diketin. — (Mele Mehmûdê BazîdîCami’eya Riseleyan û Hikayetan Bi Zimanê KurmancîLîs2010, çapa 1em, r. 77, ISBN 978-605-5683-27-6)
  2. çeq, çiqil, gulî, ta
  3. parçe, beş
  4. çiya, gir

EtîmolojîBiguherîne

Ji proto-hindûewropî *ḱak- (çeq), hevreha çeq û sîx yên kurmancî, شاخ (şax) ya farisî, शाखा (saxa) ya sanskrîtî), ermeniya kevn ցախ(tsax), lîtwanî šaka, îriya kevn géc, slaviya kevn ya rojhilatî соха (soxa: gilç, doqişk, darik)

BikaranînBiguherîne

Biguherîne

WergerBiguherîne

hestiyê bi serê hin lawiran ve:

SoranîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

şax

  1. (erdnîgarî) çiya