KurdîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

 
setileke lastîkî

setil , t-ya nerm

  1. zerik, elb, bêdrok, dewlik, polan, gerdel, dolik, bêdroş, delûv,
    amana hinekî sîlînder (ya biçembil) ya ku av pê tê kêşan

Bi alfabeyên dinBiguherîne

HerwihaBiguherîne

Bi alfabeyên dinBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

Ji erebî سطل(sețl) ji latînî sitella yan situla ji situs (cih, rewş, hal) ji sinō (tê kirin, kirinê, lê kirin) ji proto-hindûewropî *(i)- (danîn, berdan, xistin, kirinê). Sítula û selha yên portugalî, situla û secchio yên îtalî, seille û seau yên fransî... ji heman rehî ne.

WergerBiguherîne