KurmancîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

jen

  1. jenîn yan jenandin

Bide berBiguherîne

Binêre herwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

avestayî: jan- ("kuştin")
farisiya kevn: jan- ("pelixandin, qetil kirin, lê dan")
partî: jn- ("pelixandin, jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
pehlewî: zn- ("jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
sogdî: jn- ("jenandin, lê dan")
farisî: zadan / zan- ("jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
belûçî: jat / jan- ("jenandin, lê dan") alfabeya arî
kurdî: jenandin, jenîn
hewramî: jenay / jen- ("jenandin") ...
zazakî: cenayene / cen- jenandin
sanskrîtî: han- ("kuştin, lê dan")
ermenî: gan ("lê dan")
yûnanî: fónos ("kuştin")
latînî: -fendere ("jenandin, lê dan")
inglîzî: bane ("kuştin, felekat, derd, jehr") ...

Çavkanî: Cheung p.225, Watkins p.35 | Pokorny: 491 ff.
Hevreh: jehr

Biguherîne

WergerBiguherîne

HewramîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

jen

  1. jin, pîrek, afret, kuflet, kulfet, hurmet, xanim

EsperantoyîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  • IPA: /jen/
  • Kîtekirin: jen

PirtikBiguherîne

jen

  1. "li vir e", "va li vir in"
    • Mi jam manĝis unu. Jen du.!
      Min ji xwe yek xwar. Va du (heb) li vir e.

HokerBiguherîne

jen ..., jen ...

  1. Niha ... niha ..., va, va ye; geh... geh...; him... him...
    • Jen du, jen tri, antaŭ li falas.
      Va du, va sê, berî ew bikeve.
    • Jen marŝante, jen kurante li venis al la domo.
      Geh bi meşê geh bi bazdanê ew hat malê.

BaneşanBiguherîne

jen

  1. "(tew) lê binêre!"

EtîmolojîBiguherîne

Ji almanî jener, latînî ēn û îbranî הנה‎ (hiné).