KurmancîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

jen

  1. jenîn yan jenandin

Bide berBiguherîne

Binêre herwihaBiguherîne

EtîmolojîBiguherîne

avestayî: jan- ("kuştin")
farisiya kevn: jan- ("pelixandin, qetil kirin, lê dan")
partî: jn- ("pelixandin, jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
pehlewî: zn- ("jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
sogdî: jn- ("jenandin, lê dan")
farisî: zadan / zan- ("jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
belûçî: jat / jan- ("jenandin, lê dan") alfabeya arî
kurdî: jenandin, jenîn
hewramî: jenay / jen- ("jenandin") ...
zazakî: cenayene / cen- jenandin
sanskrîtî: han- ("kuştin, lê dan")
ermenî: gan ("lê dan")
yûnanî: fónos ("kuştin")
latînî: -fendere ("jenandin, lê dan")
inglîzî: bane ("kuştin, felekat, derd, jehr") ...

Çavkanî: Cheung p.225, Watkins p.35 | Pokorny: 491 ff.
Hevreh: jehr

Biguherîne

WergerBiguherîne

HewramîBiguherîne

NavdêrBiguherîne

jen

  1. jin, pîrek, afret, kuflet, kulfet, hurmet, xanim

EsperantoyîBiguherîne

BilêvkirinBiguherîne

  • IPA: /jen/
  • Kîtekirin: jen

PirtikBiguherîne

jen

  1. "li vir e", "va li vir in"
    Mi jam manĝis unu. Jen du.!
    Min ji xwe yek xwar. Va du (heb) li vir e.

HokerBiguherîne

jen ..., jen ...

  1. Niha ... niha ..., va, va ye; geh... geh...; him... him...
    Jen du, jen tri, antaŭ li falas.
    Va du, va sê, berî ew bikeve.
    Jen marŝante, jen kurante li venis al la domo.
    Geh bi meşê geh bi bazdanê ew hat malê.

BaneşanBiguherîne

jen

  1. "(tew) lê binêre!"

EtîmolojîBiguherîne

Ji almanî jener, latînî ēn û îbranî הנה‎ (hiné).